بهار
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
يه وقتا آدما فكر ميكنن كه كلي انرژي دارن. كلي مي تونن كار انجام بدن. اصن انگار يه قدرتي دارن از كف خيابون انقلاب پياده برن تا سر قله قاف. نمي دونن منبع اين انرژي چيه و كجاست ولي مي دونن هست. نميشه منكرش شد.
اما وقتي كه نياز به اين انرژي دارن، يهويي و تو كسري از ثانيه، تموم ميشه. نيست و نابود ميشه. با يه نگاه نكردن. با يه اهميت ندادن. با اينكه وقتي اسمشو صدا مي زني به جاي جانم، بگه بله.
زن ها اينجوري انرژيشون تموم ميشه. اين كارا رو باهاشن نكنين. يا دوسشون داشته باشين، يا نه.
ديگه اين لوس بازيا چيه كه يه وقتا هستين و يه وقتا نه.
به نظرم اگه مردي تو زندگيتون هست كه مياد ميره، شما بريد.
با موندنتون از خودتون يه احمق نسازين. بالاخره ادما دنبال لياقتهاشون ميرن.
برچسب:
نویسنده: ایلیا حکیمی